Քանի օր ա գիդում թա քանի տարի յա առանց քեզ,
Նեղու ում կյամ, մտածում ում հուվ ա մեղավեր,
Թա ես ում ասե, ասե, ասե տեսնամ հինչ ա, վեր քեփիտ տի նի յա յեկալ,
Բայց դե գիդա, վեր հինչ էլ օզում ա ինի, իմս տուվ ըս, քունտ ես:
Հինչքան օզում ա ինի, մին ա մենակ ըս ըպրես,
Քու փայը ինձ, իմը քեզ:
Մին բախտ ա, էրկու կես:
Հինչ էլ օզըմ ա իլյած ինի, հու ՞նց անիմ առանց քեզ:
Ալո, ալո, ինձանա խ ե՞ ըս խռավալ:
Ալո, ալո, էտ հինչ ա, պե ՞ն ա պըտահալ:
Ալո, ալո, զանգ ըմ տամ, պա խե ՞ խոսում չըս:
Քեզ վեր մուտանըմ ըմ օզում չըս:
Ալո, ալո, էտ կարո ՞ղ ա օրիշը կա:
Ալո, ալո, հու ՞վ ա, վեր լավն ա ինձանա:
Ալո, ալո, զանգ ըմ տամ, պա խե խոսում չըս,
Քեզ վեր մուտանում ում, օզում չըս:
Վեշ մինը, վեշ մինը պետք չի, քեզ անա կման,
Ու հու վեր հինչ օզում ա ասե,
Գիդա, վեր իսկական սերը էնա վեր, էնա ստեղ, էնա ստեղ,
Շտեղ էլ մունք ինինք, մըզ նըհետ ա ամեն տեղ:
Սերը էն ա, վեր տիյերան ա Ըստուծան,
Կարում չըս թա ճոկիս, հեքիաթ ա, թա դուզ-դուզան:
Քու փայը ինձ, իմը քեզ,
Մին կյանք ա, էրկու կես:
Հինչ էլ օզում ա իլայած ինի,
Դե խոսե, բոլ ա քեզ:
Ալո, ալո, ինձանա խէ ըս խռավալ:
Ալո, ալո, էտ հի ՞նչ ա, պե ՞ն ա պըտահալ:
Ալո, ալո, Զանգ ըմ տամ, պա խե ՞ խոսում չըս,
Քեզ վեր մուտանում ում օզում չըս:
Ալո, ալո, էտ կարո ՞ղ ա օրիշը կա:
Հու ՞վ ա, վեր լավն ա ինձ անա:
Ալո, ալո, զանգ ըմ տամ, պա խե ՞ խոսում չըս:
Քեզ վեր մուտանում ում օզում չըս:
Ալո, ալո, ինձանա խե ՞ ըս խռավալ,
Ալո, ալո, էտ հի ՞նչ ա, պե ՞ն ա պըտահալ:
Ալո, ալո, զանգ ըմ տամ, պա խե ՞ խոսում չըս:
Քեզ վեր մուտանում ում օզում չըս:
Ալո, ալո, էտ կարո ՞ղ ա օրիշը կա:
Ալո, ալո, հու ՞վ ա, վեր լավն ա ինձ անա:
Ալո, ալո, զանգ ըմ տամ, պա խե ՞ խոսում չըս:
Քեզ վեր մուտանում ում օզում չըս...
Նեղու ում կյամ, մտածում ում հուվ ա մեղավեր,
Թա ես ում ասե, ասե, ասե տեսնամ հինչ ա, վեր քեփիտ տի նի յա յեկալ,
Բայց դե գիդա, վեր հինչ էլ օզում ա ինի, իմս տուվ ըս, քունտ ես:
Հինչքան օզում ա ինի, մին ա մենակ ըս ըպրես,
Քու փայը ինձ, իմը քեզ:
Մին բախտ ա, էրկու կես:
Հինչ էլ օզըմ ա իլյած ինի, հու ՞նց անիմ առանց քեզ:
Ալո, ալո, ինձանա խ ե՞ ըս խռավալ:
Ալո, ալո, էտ հինչ ա, պե ՞ն ա պըտահալ:
Ալո, ալո, զանգ ըմ տամ, պա խե ՞ խոսում չըս:
Քեզ վեր մուտանըմ ըմ օզում չըս:
Ալո, ալո, էտ կարո ՞ղ ա օրիշը կա:
Ալո, ալո, հու ՞վ ա, վեր լավն ա ինձանա:
Ալո, ալո, զանգ ըմ տամ, պա խե խոսում չըս,
Քեզ վեր մուտանում ում, օզում չըս:
Վեշ մինը, վեշ մինը պետք չի, քեզ անա կման,
Ու հու վեր հինչ օզում ա ասե,
Գիդա, վեր իսկական սերը էնա վեր, էնա ստեղ, էնա ստեղ,
Շտեղ էլ մունք ինինք, մըզ նըհետ ա ամեն տեղ:
Սերը էն ա, վեր տիյերան ա Ըստուծան,
Կարում չըս թա ճոկիս, հեքիաթ ա, թա դուզ-դուզան:
Քու փայը ինձ, իմը քեզ,
Մին կյանք ա, էրկու կես:
Հինչ էլ օզում ա իլայած ինի,
Դե խոսե, բոլ ա քեզ:
Ալո, ալո, ինձանա խէ ըս խռավալ:
Ալո, ալո, էտ հի ՞նչ ա, պե ՞ն ա պըտահալ:
Ալո, ալո, Զանգ ըմ տամ, պա խե ՞ խոսում չըս,
Քեզ վեր մուտանում ում օզում չըս:
Ալո, ալո, էտ կարո ՞ղ ա օրիշը կա:
Հու ՞վ ա, վեր լավն ա ինձ անա:
Ալո, ալո, զանգ ըմ տամ, պա խե ՞ խոսում չըս:
Քեզ վեր մուտանում ում օզում չըս:
Ալո, ալո, ինձանա խե ՞ ըս խռավալ,
Ալո, ալո, էտ հի ՞նչ ա, պե ՞ն ա պըտահալ:
Ալո, ալո, զանգ ըմ տամ, պա խե ՞ խոսում չըս:
Քեզ վեր մուտանում ում օզում չըս:
Ալո, ալո, էտ կարո ՞ղ ա օրիշը կա:
Ալո, ալո, հու ՞վ ա, վեր լավն ա ինձ անա:
Ալո, ալո, զանգ ըմ տամ, պա խե ՞ խոսում չըս:
Քեզ վեր մուտանում ում օզում չըս...
